• 27 maart, 2024

‘Waarom werk jij bij je huidige werkgever?’
Een vraag die je je jezelf vast niet dagelijks (meer) stelt. Maar wel een vraag elke dag heel actueel is. Want wat maakt dat jij elke dag zin hebt om aan de dag te beginnen? Daar is je baan toch zeker een heel belangrijk onderdeel van!
Daarom gaan we op zoek naar wat onze collega’s drijft, passioneert en enthousiasmeert. Naar wat hen boeit, wat maakt dat hij of zij groeit en naar wat ons verbindt.

En deze tweede editie is meteen een speciale, want we interviewden een collega wiens carrière er na deze week opzit: Rob van Breemen.

Rob, het einde van je werkzame leven is in zicht. Deze week zwaai je af!
De laatste vier jaar van je carrière bracht je bij GIG door. Wat gaf jou toentertijd de doorslag om bij ‘een andere -en kersverse- TBI club’ te gaan werken?

Ik zat destijds nog prima op m’n plek bij Era Contour maar heb TBI (Holding, red.) toen wel aangegeven: ‘Als er voor de laatste jaren nog een mooie uitdaging voorbij komt binnen TBI mag je me bellen’. Toen dat telefoontje kwam en bleek dat het om een nieuw bedrijf binnen de TBI-familie ging, hoefde ik niet lang na te denken. Ik kreeg meteen het gevoel dat ik, met de nodige kennis en ervaring, van toegevoegde waarde zou kunnen zijn voor Giesbers.      

Weet je nog wat je is bijgebleven van je eerste werkweek bij GIG?
Giesbers was ruim 45 jaar een opzichzelfstaand familiebedrijf met een eigen identiteit en werkwijze. De overname door TBI bracht natuurlijk heel wat teweeg; het integreren van een bedrijf in een grote overkoepelende organisatie is een omvangrijk proces wat de nodige tijd vergt. Giesbers was destijds (en is dat op vele vlakken nog altijd) een zeer flexibele organisatie. Bij Era Contour, als organisatie die al langere tijd onderdeel was van TBI, was de werkwijze veel meer geënt op structuur en dat maakte het contrast hier en daar best groot. Maar tegelijkertijd ontzettend leerzaam en uitdagend.                

Je bent directielid, maar daarnaast ook verantwoordelijk (geweest) voor o.a. de financiën, HR en ICT. Was die gecombineerde rol lastig?
Dat was eigenlijk een natuurlijk proces. Hoewel een weloverwogen en bewuste keuze, was de overname door TBI ook voor de zittende directie in de vorm van Peter en René Giesbers natuurlijk een hele omslag. Ineens is er een partij die van alles van je wil en verwacht. Ik heb getracht hen hierin zoveel als mogelijk te ondersteunen. En ja, dat proces had zo nu en dan wel invloed op de tijd die ik kon besteden aan ‘mijn’ afdelingen. Maar ook hier maakte de flexibiliteit van de organisatie en met name van de collega’s binnen de teams dat dit nooit ten koste van de kwaliteit is gegaan. Dat maakte het voor mij heel fijn en constructief werken.        

Hoe zie jij de toekomst van GIG als onderdeel van TBI?
We doen het in een best moeilijke markt eigenlijk hartstikke goed. Het orderportfolio is voor langere tijd al gevuld. Maar door die onzekere markt houden we de komende anderhalf jaar de rem er een beetje op qua groei. Die tijd benutten we om hard te blijven werken aan de kwaliteit, nieuwe processen en het werkgeluk van onze mensen.

Als dat staat, voorzie ik in 2026, als ik allang uit beeld ben, weer een groei.        

Hoe hoop je dat je bijna oud-collega’s straks over jou zullen praten? Hoe wil jij als collega herinnert worden?  
Als Rob. Niets meer en niets minder. Dus niet als ‘die directeur’. Ik heb altijd, ook de jaren bij ERA Contour, als belangrijkste doel gehad om tussen onze mensen te staan. Niet erboven.

Dat deed ik bijvoorbeeld door  zo veel als mogelijk -samen met collega Vince- naar onze projecten te gaan. In gesprek gaan met onze collega’s daar. Natuurlijk heb je het dan vaak over het werk en de voortgang daarvan. Maar de vraag ‘en hoe gaat het met jou als persoon’ is minstens zo belangrijk.

Dat ga ik straks ook het meeste missen; de sociale contacten tijdens het werk. Natuurlijk, je houdt de contacten uit je privéleven, intensiveert die hoogstwaarschijnlijk en krijgt er wellicht ook andere contacten voor terug. Maar die op het werk zijn heel waardevol.    

Tot slot: heb je nog een boodschap voor die bijna oud-collega’s?
Geef elkaar aandacht! Interesseer je voor het werk van je collega en blijf dat ook doen. Hij is net zo trots op zijn werk als dat jij dat bent op je eigen werk. Zoek elkaar op en praat met elkaar. Een organisatie wordt gemaakt en gevormd door mensen. Goede interne communicatie is een must.      

Rob, bedankt voor je openheid en ga met volle teugen genieten van je pensioen!